五体投地

Pagbigkas: wǔ tǐ tóu dì Literal na kahulugan: Limang bahagi ay itinapon sa lupa

Pinagmulan at Paggamit

Ang idyoma na 五体投地 (wǔ tǐ tóu dì) ay nagmula sa mga sinaunang gawi ng Budismo sa India, kung saan ito ay itinuturing na pinakamataas na anyo ng paggalang. Ang seremonyal na kilos na ito ay kinabibilangan ng pagyuko sa lupa gamit ang limang bahagi ng katawan: parehong kamay, parehong tuhod, at ang ulo. Ito ay unang naitala sa tekstong Tsino na 《大唐西域记》 (Great Tang Records on the Western Regions) ng mongheng si Xuanzang, na inilarawan ito bilang isang kilos ng pinakamataas na paggalang sa mga relikya ng Budismo at mga iginagalang na monghe. Ang mga karakter na 五 (wǔ) ay nangangahulugang 'lima', 体 (tǐ) ay nangangahulugang 'katawan', 投 (tóu) ay nangangahulugang 'itapon', at 地 (dì) ay nangangahulugang 'lupa'. Sa makabagong gamit, ang idyomang ito ay umunlad upang ipahayag ang sobrang paghanga o paggalang para sa isang tao o bagay, kadalasang ginagamit sa isang hyperbolic na kahulugan.

Mga Halimbawa

Ingles: "Sobrang humanga siya sa kanyang talento na siya ay lubos na napakumbaba."

Tsino: 他对她的才华感到五体投地，完全被震撼了。