满面春风

Pagbigkas: mǎn miàn chūn fēng Literal na kahulugan: Puno ng saya ang mukha

Pinagmulan at Paggamit

Karaniwang ginagamit sa klasikal na panitikan ng Tsino, ang idyoma 满面春风 (mǎn miàn chūn fēng) ay naglalarawan ng isang tao na ang mukha ay nagniningning sa kaligayahan at init, katulad ng banayad at nakakapreskong simoy ng tagsibol (春风, spring breeze). Ang parirala ay nagmula sa isang linya sa tula ng dinastiyang Song na 《沁园春》 ni Cheng Jiezai (程节斋), kung saan inilarawan nito ang isang tao na naglalabas ng kagalakan at kabaitan (满面, puno ng mukha; 春风, simoy ng tagsibol). Sa modernong paggamit, ang idyomang ito ay madalas na ginagamit upang ilarawan ang isang tao na halatang masaya at madaling lapitan, kadalasang dahil sa magandang balita o personal na tagumpay.

Mga Halimbawa

Ingles: "Matapos matanggap ang magandang balita, siya ay pumasok sa silid na may ngiti sa kanyang mukha."

Tsino: 听到好消息后，她满面春风地走进房间。