目瞪口呆

การออกเสียง: mù dèng kǒu dāi ความหมายตามตัวอักษร: ตาโตและพูดไม่ออก

ต้นกำเนิดและการใช้งาน

มักใช้ในภาษาจีนคลาสสิก สำนวน 目瞪口呆 (mù dèng kǒu dāi) สื่อถึงสถานะที่ตกตะลึงหรือประหลาดใจจนทำให้คนหนึ่งจ้องตาโต (目, ตา) และพูดไม่ออก (口, ปาก) ภาพนี้สร้างภาพของคนที่ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจและปากอ้าค้าง ไม่สามารถพูดตอบได้ สำนวนนี้มักใช้เพื่อสื่อถึงช่วงเวลาของความตกใจหรือความประหลาดใจที่ไม่คาดคิด ไม่ว่าจะเกิดจากเหตุการณ์ที่น่าประหลาดใจหรือการเปิดเผยที่ท่วมท้น ในการใช้งานสมัยใหม่ สำนวนนี้จับความหมายของการตกตะลึงหรือมึนงง มักเกิดจากสิ่งที่น่าอัศจรรย์หรือไม่คาดคิด

ตัวอย่าง

ภาษาอังกฤษ: "เมื่อเขาได้ยินข่าว เขาก็พูดไม่ออกเลย"

ภาษาจีน: 听到这个消息后，他目瞪口呆，无法反应。