忘乎所以

Sebutan: wàng hū suǒ yǐ Makna literal: Lupa tempat sendiri

Asal-usul & Penggunaan

Ungkapan 忘乎所以 (wàng hū suǒ yǐ) digunakan secara umum dalam bahasa Cina untuk menggambarkan keadaan di mana seseorang terbawa-bawa oleh kegembiraan atau kebanggaan yang berlebihan, menyebabkan kehilangan ketenangan atau kesedaran tentang persekitaran mereka. Frasa ini terdiri daripada empat karakter: 忘 (wàng, lupa), 乎 (hū, di), 所 (suǒ, tempat), dan 以 (yǐ, sebab), yang bersama-sama menyampaikan idea melupakan tempat atau sebab seseorang. Walaupun asal usulnya tidak terikat kepada peristiwa sejarah tertentu, ia dirujuk dalam karya dinasti Ming 《醒世恒言》 oleh Feng Menglong. Dalam penggunaan moden, ungkapan ini berfungsi sebagai amaran terhadap kehilangan diri dalam momen kejayaan atau kegembiraan, mengingatkan individu untuk mengekalkan kerendahan hati dan kesedaran.

Contoh

Inggeris: "Dia begitu terpesona dengan konsert sehingga kehilangan jejak waktu."

Cina: 他陶醉于音乐会中，忘乎所以，完全忘记了时间。