不毛之地

Sebutan: bù máo zhī dì Makna literal: Tanah tandus

Asal-usul & Penggunaan

Ungkapan 不毛之地 (bù máo zhī dì) berasal dari konteks sejarah zaman Musim Bunga dan Musim Luruh, khususnya dari teks 《公羊传》. Pada masa ini, negeri Zheng terperangkap antara negeri Jin dan Chu yang berkuasa. Dalam situasi yang terdesak, penguasa Zheng menyerah kepada tentera Chu, meminta untuk diberikan tanah tandus (不毛之地) untuk menghabiskan hari-harinya. Istilah 不毛 (bù máo) secara harfiah bermaksud 'tanpa rambut,' menggambarkan secara metaforis tanah yang tandus dan tidak produktif. 之地 (zhī dì) bermaksud 'tanah.' Dalam penggunaan moden, ungkapan ini merujuk kepada mana-mana kawasan sunyi atau tidak subur yang tidak sesuai untuk dihuni atau pertanian, menekankan cabaran untuk bertahan hidup dalam persekitaran yang keras.

Contoh

Inggeris: "Wilayah itu pernah subur, tetapi kini ia telah menjadi tanah tandus."

Cina: 这个地区曾经肥沃，但现在已变成不毛之地。