班门弄斧(班門弄斧)

Pagbigkas: bān mén nòng fǔ Literal na kahulugan: Ipakita ang pagkakarpintero kay Lu Ban

Pinagmulan at Paggamit

Ang idyomang ito ay naglalarawan ng pagpapakita ng kasanayan sa palakol (斧) sa harap ng pinto (门) ni Lu Ban (班), ang maalamat na dalubhasang karpintero, at nagmula sa isang tula ng Tang Dynasty ni Li He. Si Lu Ban, na kinikilalang patron ng pagkakarpintero sa Tsina, ay kumakatawan sa walang kaparis na sining ng pagkakayari. Ginamit ng makata ang imaheng ito upang ipahayag ang kanyang pagpapakumbaba tungkol sa kanyang sariling kakayahan sa sining, kung ihahambing sa mga dalubhasa sa panitikan. Noong Song Dynasty, ito ay naging isang karaniwang pagpapahayag ng pagpapakumbaba kapag nagtatanghal ng akda sa harap ng mga kinikilalang dalubhasa. Hindi tulad ng mga simpleng pagpapahayag ng pagpapakitang-gilas, partikular nitong tinutukoy ang pagmamataas ng pagpapakita ng mas mababang kasanayan sa harap ng tunay na dalubhasa. Sa modernong paggamit, inilalarawan nito ang mga sitwasyon kung saan ang mga baguhan ay hindi angkop na nagpapakita ng limitadong kakayahan sa mga tunay na eksperto, at madalas itong ginagamit bilang pagpapakumbaba sa sarili kapag nag-aalok ng gawain sa mga larangan na may kinikilalang dalubhasa.

Mga Halimbawa

Ingles: "Binigkas ng baguhang makata ang kanyang gawa sa pagtitipon ng mga kinikilalang manunulat."

Tsino: 这位业余诗人在著名作家的聚会上朗诵了自己的作品