画龙点睛(畫龍點睛)

Pagbigkas: huà lóng diǎn jīng Literal na kahulugan: Tuldukan mata dragon

Pinagmulan at Paggamit

Ang makulay na idyomang ito ay nagmula sa isang kuwento ng maalamat na pintor na si Zhang Sengyou noong panahon ng Southern and Northern Dynasties. Matapos ipinta (画) ang apat na dragon (龙) sa dingding ng isang templo, sadya niyang iniwan ang mga ito na walang itim ng mata. Nang tanungin siya, ipinaliwanag niya na ang pagtutuldok (点) sa mga mata (睛) ay magbibigay-buhay sa mga ito. Nagpumilit ang mga nagdududang nanonood na tapusin niya ang isang dragon — at nang idinagdag niya ang huling tuldok, ang dragon ay diumano'y nabuhay, umalingawngaw, at pumailanlang sa kalangitan, habang ang mga dragon na walang itim ng mata ay nanatiling simpleng pinta lamang. Higit pa sa pinagmulan nitong pansining, ang idyoma ay naging kilala sa kritisismo ng panitikan noong Dinastiyang Tang, na naglalarawan sa mahalagang detalye na nagpapabago sa isang mahusay na gawa upang maging dakila. Sa kasalukuyang paggamit, ito ay tumutukoy sa huling ugnay na nagbibigay-buhay sa anumang gawa — maging ito ay ang susing pananaw ng isang presentasyon, ang mapagpasyang punto ng isang negosasyon, o ang huling pagpino ng isang disenyo.

Mga Halimbawa

Ingles: "Ang kanyang huling pag-edit ang siyang nagpabago sa isang magandang presentasyon at ginawa itong napakagaling."

Tsino: 她最后的修改把这个好的演讲变成了一个出色的演讲