柳暗花明

การออกเสียง: liǔ àn huā míng ความหมายตามตัวอักษร: ต้นหลิวมืดดอกไม้สดใส

ต้นกำเนิดและการใช้งาน

สำนวนนี้มาจากบทกวีของหลูจ้าวหลิน กวีสมัยราชวงศ์ถัง ที่พรรณนาถึงช่วงเวลาที่นักเดินทางผู้หนึ่งถูกล้อมรอบด้วยต้นหลิวที่มืดครึ้ม (柳暗) แล้วพลันได้พบกับลานกว้างที่สว่างไสวและเต็มไปด้วยดอกไม้ (花明) ภาพลักษณ์นี้ได้รับแรงบันดาลใจจากการออกแบบสวนจีนโบราณ ที่ซึ่งทางเดินคดเคี้ยวจงใจบดบังทัศนียภาพ เพื่อสร้างช่วงเวลาแห่งความประหลาดใจและการค้นพบ ในสมัยราชวงศ์ซ่ง สำนวนนี้ได้พัฒนาความหมายนอกเหนือจากความหมายตรงตัว เพื่อสื่อถึงความหวังที่ผลิบานจากสถานการณ์ที่ยากลำบาก ความแตกต่างระหว่างความมืดกับแสงสว่าง การบดบังกับความชัดเจน สะท้อนอย่างชัดเจนในปรัชญาจีนที่เกี่ยวกับธรรมชาติอันเป็นวัฏจักรของชีวิต การใช้ในปัจจุบันใช้กับสถานการณ์ใดๆ ที่ซึ่งทางออกหรือโอกาสที่ไม่คาดฝันปรากฏขึ้น ในยามที่สถานการณ์ดูเหมือนจะท้าทายที่สุด

เมื่อไหร่ที่ใช้

สถานการณ์: หลังจากเดือนแห่งความพ่ายแพ้ในที่สุดพวกเขาก็มีความก้าวหน้า

ค้นพบสุภาษิตจีนใหม่ทุกวันด้วยแอป iOS ของเรา