福无双至

การออกเสียง: fú wú shuāng zhì ความหมายตามตัวอักษร: พรไม่มาคู่กัน

ต้นกำเนิดและการใช้งาน

สำนวน 福无双至 (fú wú shuāng zhì) มาจากยุคฮั่นตะวันตก โดยเฉพาะจากการรวบรวมของ Liu Xiang ใน 《说苑·权谋》 วลีเดิมคือ 福不重至，祸必重来 ซึ่งต่อมาได้พัฒนาเป็น 福无双至，祸不单行 ที่รู้จักกันมากขึ้น วลีนี้เน้นความเชื่อว่าพร (福, blessings) ไม่มาคู่กัน (无双, not in pairs) ในขณะที่โชคร้าย (祸, misfortune) มักมาพร้อมกัน สำนวนนี้มักใช้ในวรรณกรรมจีนโบราณ เช่น ในวรรณกรรมสมัยหมิง 《水浒传》 เพื่อเน้นธรรมชาติที่ไม่แน่นอนของโชคชะตาและแนวโน้มของโชคร้ายที่จะตามกัน ในการใช้งานสมัยใหม่ มันทำหน้าที่เป็นการเตือนใจให้ระมัดระวังและมีความเป็นจริงเกี่ยวกับความสูงและต่ำของชีวิต โดยยอมรับว่าความโชคดีนั้นหายากและมักจะเป็นสิ่งที่ผ่านไป

ตัวอย่าง

ภาษาอังกฤษ: "เขาตระหนักว่าความโชคดีมักจะเป็นสิ่งที่ผ่านไปและหายาก"

ภาษาจีน: 他意识到好运往往是短暂而稀有的。