老生常谈

Pagbigkas: lǎo shēng cháng tán Literal na kahulugan: Karaniwang usapan ng matandang iskolar

Pinagmulan at Paggamit

Ang idyoma na 老生常谈 (lǎo shēng cháng tán) ay nagmula sa panahon ng Tatlong Kaharian, partikular mula sa kwento ni Guan Lu, isang kilalang manghuhula. Si Guan Lu ay tinawag ng dalawang impluwensyang opisyal, sina He Yan at Deng Yang, upang hulaan ang kanilang mga hinaharap. Nang payuhan ni Guan Lu ang mga ito na kumilos nang may kabutihan at kababaang-loob, tinanggihan ni Deng Yang ang kanyang mga salita bilang 'karaniwang usapan ng matandang iskolar' (老生常谈), na nagpapahiwatig na sila ay hindi orihinal at pangkaraniwan. Sa kabila ng pagtanggi, ang payo ni Guan Lu ay napatunayang totoo nang ang parehong opisyal ay nakatagpo ng isang malupit na wakas dahil sa kanilang kayabangan. Ang idyoma ay nahahati sa 老 (lǎo, matanda), 生 (shēng, iskolar), 常 (cháng, karaniwan), at 谈 (tán, usapan). Sa modernong paggamit, ito ay tumutukoy sa mga pahayag o payo na tila halata o hindi orihinal ngunit madalas na nagdadala ng makabuluhang katotohanan at karunungan.

Mga Halimbawa

Ingles: "Ang kanyang payo ay pareho lamang ng lumang kwento na narinig na ng lahat."

Tsino: 他的建议只是大家听过的老生常谈。