精卫填海(精衛填海)

การออกเสียง: jīng wèi tián hǎi ความหมายตามตัวอักษร: นกเต็มทะเลด้วยก้อนกรวด

ต้นกำเนิดและการใช้งาน

สำนวนที่สะเทือนใจนี้มีที่มาจากตำนานโบราณเกี่ยวกับธิดาของหนี่ว์วา ผู้ที่จมน้ำเสียชีวิตในทะเลตงไห่ (ทะเลตะวันออก) และกลายเป็นนกจิงเว่ย (精卫) ซึ่งตั้งใจแน่วแน่ที่จะคาบก้อนกรวดมาถม (填) ทะเล (海) ให้เต็ม เรื่องราวนี้ปรากฏครั้งแรกในคัมภีร์ซานไห่จิง (Classic of Mountains and Seas) เป็นสัญลักษณ์ของความมุ่งมั่นแน่วแน่ไม่หวั่นไหว แม้ต้องเผชิญหน้ากับอุปสรรคอันใหญ่หลวงเกินกำลัง ความพยายามอย่างไม่ย่อท้อของนกตัวนั้นที่คาบกิ่งไม้และก้อนกรวดมาทีละเล็กทีละน้อย ได้สะท้อนก้องไปทั่วในวรรณกรรมจีนในฐานะอุปมาอุปไมยถึงจิตวิญญาณที่ไม่ยอมแพ้ ในสมัยราชวงศ์ฮั่น เรื่องราวนี้ได้รับความสำคัญในเชิงการเมือง มักถูกอ้างถึงโดยข้าราชการที่ดำเนินโครงการปฏิรูปซึ่งดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ ส่วนในสมัยราชวงศ์ถัง เรื่องนี้ถูกกล่าวถึงบ่อยครั้งในบทกวีเกี่ยวกับการไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา การใช้งานในสมัยใหม่นี้เชิดชูความพยายามอย่างไม่ลดละในการเผชิญหน้ากับเป้าหมายที่ดูเหมือนจะเป็นไปไม่ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการเคลื่อนไหวเพื่อการปกป้องสิ่งแวดล้อมและความยุติธรรมทางสังคม ที่ซึ่งการกระทำเล็กๆ น้อยๆ ของแต่ละบุคคลสามารถสะสมรวมกันนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงอันยิ่งใหญ่ได้

เมื่อไหร่ที่ใช้

สถานการณ์: ทีมเล็ก ๆ ยืนยันในการท้าทายยักษ์ใหญ่ในอุตสาหกรรม

ค้นพบสุภาษิตจีนใหม่ทุกวันด้วยแอป iOS ของเรา