忍辱负重

Pagbigkas: rěn rǔ fù zhòng Literal na kahulugan: Tiyakin ang kahihiyan, pasanin ang mga pasanin

Pinagmulan at Paggamit

Ang idyoma na ito ay nagmula sa makasaysayang kwento ni Lu Xun (陆逊), isang heneral ng Eastern Wu noong panahon ng Tatlong Kaharian. Noong 221 CE, si Lu Xun ay itinalaga upang pangunahan ang depensa laban sa malaking pagsalakay ni Liu Bei (刘备). Sa kabila ng pagdududa mula sa mga beteranong heneral dahil sa kanyang kabataan at akademikong background, pinanatili ni Lu Xun (忍辱, tiisin ang kahihiyan) ang kanyang kalmado at nakatuon sa kanyang mabigat na responsibilidad (负重, pasanin ang mga pasanin). Maingat niyang iniiwasan ang direktang labanan hanggang sa mapagod ang kaaway, pagkatapos ay naglunsad ng isang tiyak na atake, na nag-secure ng isang makabuluhang tagumpay sa Labanan ng Yiling. Ang idyoma ay nagha-highlight ng birtud ng pagtitiis sa hirap at insulto upang makamit ang mas mataas na mga layunin. Sa modernong gamit, inilalarawan nito ang pagtitiyaga sa gitna ng pagsubok upang matupad ang mahahalagang tungkulin.

Mga Halimbawa

Ingles: "Upang makamit ang kanyang mga layunin, kinailangan niyang tiisin ang maraming hirap at patuloy na magsikap sa kabila ng mga hamon."

Tsino: 为了实现他的目标，他不得不忍辱负重，继续前行。