呕心沥血(嘔心瀝血)

Pagbigkas: ǒu xīn lì xuè Literal na kahulugan: Sumusuka ng puso, pumapatak ang dugo

Pinagmulan at Paggamit

Ang idyomang ito ay naglalarawan ng pagsisikap na lubhang matindi na tila sumusuka ng puso (呕心) at pumapatak ang dugo (沥血). Una itong lumitaw sa panitikang kritisismo ng Dinastiyang Tang, orihinal nitong inilarawan ang paghihirap ng mga makata na lumilikha sa pamamagitan ng matinding emosyonal na paggawa. Ginamit ito ng iskolar na si Han Yu upang ipaliwanag kung paano lumalabas ang mahusay na panitikan mula sa malalim na panloob na pakikibaka. Noong Dinastiyang Song, lumawak ang gamit nito lampas sa kontekstong pampanitikan upang ilarawan ang anumang gawain na nangangailangan ng matinding dedikasyon at personal na sakripisyo. Hindi tulad ng mga idyoma na naglalarawan ng panlabas na balakid, nakatuon ito sa panloob na paghihirap ng paglikha o pagtatamo. Ipinagdiriwang ng modernong paggamit nito ang mga nagbibigay ng kanilang sarili nang buong-buo sa kanilang gawain, lalo na sa mga gawaing sining at intelektwal na nangangailangan ng tunay na damdamin at ganap na pangako.

Mga Halimbawa

Ingles: "Ibinuhos ng may-akda ang kanyang pinakamalalim na damdamin sa nobela."

Tsino: 作者把最深的情感倾注在这部小说中