竭泽而渔

Pagbigkas: jié zé ér yú Literal na kahulugan: Ubusin ang lawa upang makahuli ng isda

Pinagmulan at Paggamit

Ang idyoma na 竭泽而渔 (jié zé ér yú) ay nagmula sa klasikal na teksto na 《吕氏春秋》 (Lüshi Chunqiu) na inorganisa ng estadistang Qin na si Lü Buwei. Ang kwento ay naglalarawan ng isang senaryo kung saan ang isang tao ay umaabot sa isang lawa (泽, zé) upang makahuli ng isda (渔, yú), nakakamit ng agarang kita ngunit iniiwan ang walang isda para sa hinaharap. Ang kwentong ito ay naikwento noong panahon ng Tagsibol at Taglagas nang ang estado ng Song ay naharap sa banta ng militar mula sa estado ng Chu. Isang ministro ang nagbigay ng payo laban sa paggamit ng mapanlinlang na taktika para sa panandaliang tagumpay, na inihambing ito sa pag-ubos ng lawa para sa isda. Ang idyoma ay nagsisilbing babala laban sa pagsasakripisyo ng pangmatagalang benepisyo para sa panandaliang mga pakinabang. Sa makabagong gamit, ito ay nagbabala laban sa mga hindi napapanatiling gawi na inuuna ang agarang kita sa kapakanan ng hinaharap.

Mga Halimbawa

Ingles: "Kung pagsasamantalahan natin ang mga yaman nang walang pag-iingat, nanganganib tayong maubos ang mga ito nang buo."

Tsino: 如果我们不加节制地开发资源，就会面临枯竭的风险。