福无双至

Pagbigkas: fú wú shuāng zhì Literal na kahulugan: Ang mga biyaya ay hindi dumarating sa pares

Pinagmulan at Paggamit

Ang idyoma na 福无双至 (fú wú shuāng zhì) ay nagmula sa panahon ng Kanlurang Han, partikular mula sa pagkolekta ni Liu Xiang na 《说苑·权谋》. Ang orihinal na parirala ay 福不重至，祸必重来, na kalaunan ay umunlad sa mas karaniwang kilalang 福无双至，祸不单行. Ang pariralang ito ay nagha-highlight ng paniniwala na ang mga biyaya (福, biyaya) ay hindi dumarating sa pares (无双, hindi sa pares), habang ang mga kapahamakan (祸, kapahamakan) ay madalas na dumarating nang sunud-sunod. Ang idyoma ay madalas na ginagamit sa klasikal na panitikan ng Tsina, tulad ng sa nobelang Ming na 《水浒传》, upang bigyang-diin ang hindi mahuhulaan na kalikasan ng kapalaran at ang tendensiyang ang mga kapahamakan ay sumusunod sa isa't isa. Sa modernong paggamit, nagsisilbing paalala ito na manatiling maingat at makatotohanan tungkol sa mga pag-akyat at pagbaba ng buhay, na kinikilala na ang magandang kapalaran ay bihira at madalas na panandalian.

Mga Halimbawa

Ingles: "Nalaman niyang ang magandang kapalaran ay madalas na panandalian at bihira."

Tsino: 他意识到好运往往是短暂而稀有的。