独善其身

Pagbigkas: dú shàn qí shēn Literal na kahulugan: Magpalago ng sarili sa gitna ng pagsubok

Pinagmulan at Paggamit

Ang idyoma 独善其身 (dú shàn qí shēn) ay nagmula sa mga aral ni Mencius (孟子), isang kilalang pilosopong Confucian mula sa panahon ng mga Naglalabanang Estado. Sa teksto na 《孟子·尽心上》, pinapayuhan ni Mencius na kapag ang isang tao ay nasa mahirap o hindi nakabubuong sitwasyon (穷, qióng), mahalaga na ituon ang pansin sa sariling pag-unlad at panatilihin ang personal na integridad (独善其身). Sa kabaligtaran, kapag ang isang tao ay nagtagumpay o nagkaroon ng impluwensya (达, dá), dapat nilang sikaping makinabang ang mas malawak na mundo (兼济天下). Ang idyoma ito ay nagbibigay-diin sa kahalagahan ng sariling pagpapabuti at moral na integridad, lalo na kapag ang mga panlabas na kalagayan ay hindi kanais-nais. Sa modernong gamit, madalas itong may bahagyang negatibong konotasyon, na nagmumungkahi ng isang tao na labis na nakatuon sa kanilang sariling kapakanan nang walang pag-aalala para sa iba.

Mga Halimbawa

Ingles: "Nakatuon siya sa sariling pagpapabuti at personal na pag-unlad, pinipiling unahin ang kanyang sariling pag-unlad kaysa sa mga sosyal na abala."

Tsino: 他专注于自我提升和个人成长，选择将自己的发展置于社交干扰之上。