庸人自扰(庸人自擾)

Pagbigkas: yōng rén zì rǎo Literal na kahulugan: Karaniwang tao na nanggugulo sa sarili.

Pinagmulan at Paggamit

Ang sikolohikal na idyomang ito ay naglalarawan kung paano ang mga karaniwang tao (庸人) ay nagpapakaabala sa sarili (自扰) sa mga imahinasyong alalahanin. Nagmula ito sa mga sinulat ng pilosopong si Wang Yangming ng Dinastiyang Ming, kung saan napansin niya kung paano lumilikha ang mga ordinaryong isip ng hindi kinakailangang pagdurusa sa pamamagitan ng labis na pag-iisip. Ang parirala ay sumikat noong Dinastiyang Qing sa mga akdang pampanitikan na sumusuri sa kamangmangan ng tao. Ang pagkakakilanlan sa pagiging pangkaraniwan ay lalong makahulugan sa kulturang Confucian, na nagpapahiwatig na ang mga nakatataas na isip ay umiiwas sa ganoong pagkabagabag na likha ng sarili. Sa modernong paggamit, inilalarawan nito ang unibersal na tendensiya ng tao na lumikha ng sikolohikal na paghihirap nang walang panlabas na dahilan, lalo na't may kaugnayan sa lipunang madaling magkaroon ng pagkabalisa ngayon.

Mga Halimbawa

Ingles: "Gumawa siya ng mga problemang likha lang ng kanyang isip at ginugol ang mga araw sa pag-aalala tungkol sa mga sitwasyong hindi naman kailanman nangyari."

Tsino: 她创造了想象中的问题，花了好几天担心那些从未发生的情况