半途而废(半途而廢)

Pagbigkas: bàn tú ér fèi Literal na kahulugan: Iwanan sa kalagitnaan ng paglalakbay

Pinagmulan at Paggamit

Ang idyomang ito ay naglalarawan ng pagtalikod (废) sa isang paglalakbay sa kalagitnaan (半途). Nagmula ito sa mga tekstong Confucian ng Dinastiyang Han tungkol sa pagtitiyaga. Una itong lumabas sa mga talakayan tungkol sa paglinang ng moralidad, binibigyang-diin ang kahalagahan ng pagtatapos sa sinimulan. Noong Dinastiyang Tang, naging kilala ito sa mga kontekstong pang-edukasyon, kung saan ginamit ito ng mga iskolar upang hikayatin ang mga mag-aaral sa mahihirap na panahon ng pag-aaral. Ang tiyak na imahe ng isang hindi natapos na paglalakbay ay lubos na umugong sa kulturang Tsino, kung saan ang mga peregrinasyon at paglalakbay ng mga iskolar ay madalas na may kasamang malaking hirap. Kinukutya ng modernong paggamit ang pagsuko bago matapos, lalo na pagkatapos ng malaking pamumuhunan ng oras at pagsisikap, na nagpapahiwatig na ang pagtalikod sa mga gawain sa kalagitnaan ay nag-aaksaya ng parehong nakaraang pagsisikap at potensyal na tagumpay.

Mga Halimbawa

Ingles: "Pagkatapos ng buwan-buwang pagsasanay, sumuko siya ilang linggo bago ang kompetisyon."

Tsino: 经过数月的训练，她在比赛前几周就放弃了