不卑不亢

Pagbigkas: bù bēi bù kàng Literal na kahulugan: Hindi nagpapakababa at hindi rin nagmamataas.

Pinagmulan at Paggamit

Ang balanseng idyomang ito ay nagtataguyod ng pagiging hindi nagpapakababa (卑) at hindi rin nagmamataas (亢). Ito ay nagmula sa mga akdang Confucian noong Panahon ng Naglalabanang Estado. Una itong lumitaw sa mga talakayan tungkol sa wastong pag-uugali ng mga iskolar na naglilingkod sa pamahalaan, na binibigyang-diin ang marangal na paggalang sa sarili nang walang labis na pagmamayabang. Ang partikular na kabutihan ng pagpapanatili ng ganap na balanse sa pagitan ng mga sukdulan ay sumasalamin sa halaga ng Confucianismo sa pagiging katamtaman. Noong Dinastiyang Han, ito ay naging pamantayan sa pagsusuri para sa opisyal na pag-uugali sa mga diplomatikong konteksto. Hindi tulad ng mga termino para sa simpleng pagiging magalang, tiyak itong tumutukoy sa dinamika ng kapangyarihan sa mga sitwasyon ng pagkakaiba sa katayuan. Ang modernong paggamit ay naglalarawan ng ideyal na pag-uugali sa mga kontekstong may herarkiya, mula sa internasyonal na relasyon hanggang sa interaksyon sa trabaho, kung saan ang pagpapanatili ng angkop na dignidad nang walang pagpapakababa o agresyon ay napakahalaga.

Mga Halimbawa

Ingles: "Napanatili ng diplomat ang kaniyang ganap na karangalan habang nakikipag-negosasyon sa mga kinatawan ng mga pandaigdigang kapangyarihan."

Tsino: 这位外交官在与超级大国代表谈判时保持着完美的尊严