口蜜腹剑(口蜜腹劍)

Pagbigkas: kǒu mì fù jiàn Literal na kahulugan: Pulot sa bibig, espada sa tiyan

Pinagmulan at Paggamit

Ipinapakita ng makulay na idyomang ito ang matinding kaibahan ng pulot (蜜) sa bibig (口) at espada (剑) sa tiyan (腹), nagmula sa diskursong pampulitika ng Dinastiyang Tang. Una itong naitala sa mga paglalarawan ng mga opisyal ng korte na nagsasalita nang kaaya-aya habang nagtatago ng nakapipinsalang hangarin. Ang imahe ay hango sa tradisyonal na konseptong medikal ng Tsina na ang mga panloob na organo ay naglalaman ng parehong pisikal at emosyonal na katangian. Ang matinding kaibahan sa pagitan ng matatamis na salita at nakatagong masamang layunin ang gumawa rito bilang isang makapangyarihang babala sa mga tekstong diplomatiko. Sa modernong paggamit, inilalarawan nito ang pagiging pakitang-tao sa propesyonal o personal na relasyon, lalo na sa mga sitwasyon kung saan ang kaaya-ayang panlabas ay nagtatago ng masamang intensyon.

Mga Halimbawa

Ingles: "Ang mapambobolang payo ng konsultant ay nagkubli ng kanyang nakatagong masamang hangarin."

Tsino: 顾问奉承的建议掩盖了他的别有用心