明哲保身

Pagbigkas: míng zhé bǎo shēn Literal na kahulugan: Ang matalinong tao ay nangangalaga sa kanyang sarili.

Pinagmulan at Paggamit

Ang pragmatikong idyomang ito ay nagpapahiwatig na ang isang taong may matalas na pag-iisip (明哲) ay nangangalaga (保) sa kanyang sarili (身), na lumitaw noong magulong panahon kasunod ng pagbagsak ng Dinastiyang Han. Ipinapakita ng mga tala sa kasaysayan na ito ay unang ginamit upang ilarawan ang mga opisyal na umatras mula sa mapanganib na sitwasyong pampulitika upang mapanatili ang kanilang kaligtasan. Ang konsepto ay nakakuha ng katanyagan noong panahon ng Wei-Jin ng magulong pagbabago ng dinastiya, kung saan lumago ang pag-aaral tungkol sa matuwid na pag-urong. Hindi tulad ng mga termino para sa simpleng kaduwagan, ito ay may dalang maselan na implikasyon tungkol sa oras at pag-unawa. Ang modernong paggamit ay naglalarawan ng estratehikong pag-iingat sa sarili sa pabago-babagong sitwasyon, bagama't madalas itong nagtataglay ng bahagyang moral na kalabuan - kinikilala ang karunungan ng pagprotekta sa sarili habang kinukuwestiyon ang posibleng pagtalikod sa mas malaking responsibilidad.

Mga Halimbawa

Ingles: "Tahimik na nagbitiw ang ehekutibo bago pa naging publiko ang eskandalo ng kumpanya."

Tsino: 在公司丑闻公开之前，这位高管悄悄辞职了