闭月羞花(閉月羞花)

Pagbigkas: bì yuè xiū huā Literal na kahulugan: Nagtatago ang buwan, nahihiya ang bulaklak

Pinagmulan at Paggamit

Nagmula sa paglalarawan ng maalamat na dilag na si Yang Guifei, isa sa Apat na Dakilang Kagandahan ng Tsina, ang idyomang ito ay nagpapahiwatig ng kagandahang napakasinag na kayang magpatago sa buwan (月) at magpa-hiya sa mga bulaklak (花). Unang lumitaw ang parirala sa panulaan ng Dinastiyang Tang, sumasalamin sa mga estetikong ideal ng panahon kung saan ang mga likas na kaganapan ay nagsisilbing panukat ng kagandahan ng tao. Binanggit ng mga mananalaysay ng korte kung paano ang presensya ni Yang ay makapagpapahinahon sa kinang ng mga celestial na katawan at hihigit sa ganda ng pinakamagandang bulaklak sa hardin. Bagama't sa kasaysayan ay eksklusibong ginamit para sa pisikal na kagandahan, ang modernong paggamit ay nagbago upang ipagdiwang ang anumang uri ng kahusayan na humihigit sa kanyang paligid, bagama't nananatili itong malakas na nauugnay sa pambabaeng kariktan at kagandahan.

Mga Halimbawa

Ingles: "Ang kanyang eleganteng presentasyon ay bumihag sa buong madla"

Tsino: 她优雅的演讲吸引了全场观众