好逸恶劳(好逸惡勞)

Pagbigkas: hào yì wù láo Literal na kahulugan: Mahilig sa kaginhawaan, kinaiinisan ang paggawa.

Pinagmulan at Paggamit

Inilalarawan ng idyomang ito ang likas na hilig ng tao na mahilig (好) sa kaginhawaan (逸) at ayaw (恶) sa paggawa (劳). Unang lumabas sa mga tekstong pilosopikal bago ang Dinastiyang Qin, ginamit ito ni Mencius upang magbabala laban sa likas ngunit problematikong pagkiling sa kaginhawaan kaysa sa pagsisikap. Nakakuha ng partikular na kahalagahan ang parirala noong Dinastiyang Song nang gamitin ito ng mga iskolar na Neo-Confucian upang talakayin ang paglinang ng moral at pag-unlad ng karakter. Ikinatwiran nila na ang pagkilala sa hilig na ito ang unang hakbang upang malampasan ito. Sa modernong paggamit, madalas itong lumalabas sa kontekstong pang-edukasyon at propesyonal bilang paalala na ang tagumpay ay nangangailangan ng paglampas sa ating mga comfort zone. Nagsisilbi ito kapwa bilang babala laban sa katamaran at pagkilala na ang disiplinadong pagsisikap ay madalas na salungat sa ating likas na hilig.

Mga Halimbawa

Ingles: "Bumaba ang produktibidad ng koponan dahil sa mga miyembrong umiiwas sa mahihirap na gawain."

Tsino: 团队中有人喜欢偷懒避难，影响了工作效率