钱塘湖春行
Qián Táng Hú Chūn Xíng
การเดินเล่นในฤดูใบไม้ผลิที่ทะเลสาบเฉียนตัง
白居易 (Bai Juyi) · Tang Dynasty · 772–846
ข้อความต้นฉบับ
孤山寺北贾亭西，
gū shān sì běi jiǎ tíng xī,
水面初平云脚低。
shuǐ miàn chū píng yún jiǎo dī.
几处早莺争暖树，
jǐ chù zǎo yīng zhēng nuǎn shù,
谁家新燕啄春泥。
shuí jiā xīn yàn zhuó chūn ní.
乱花渐欲迷人眼，
luàn huā jiàn yù mí rén yǎn,
浅草才能没马蹄。
qiǎn cǎo cái néng mò mǎ tí.
最爱湖东行不足，
zuì ài hú dōng xíng bù zú,
绿杨阴里白沙堤。
lǜ yáng yīn lǐ bái shā dī.
Translation (Thai)
ทางเหนือของวัดเขาโดดเดี่ยว ตะวันตกของศาลาจีอา ผิวน้ำเพิ่งจะเรียบ น้ำเมฆต่ำลอยเหนือคลื่น ที่นี่และที่นั่น นกออริโอเลสตัวแรกแข่งขันกันเพื่อหาต้นไม้ที่อบอุ่น; สวรรค์ใหม่ของใครกำลังจิกที่โคลนฤดูใบไม้ผลิ? ดอกไม้ป่าค่อยๆ สวยงามจนตาเจ็บ; หญ้าตื้นแทบจะไม่สามารถปกคลุมเท้าของม้าได้ สิ่งที่ฉันรักมากที่สุดคือทางตะวันออกของทะเลสาบที่ฉันไม่เคยเดินพอ — ทางเดินทรายขาวท่ามกลางร่มเงาของต้นหลิวเขียว
ภูมิหลังทางประวัติศาสตร์
เขียนประมาณปี 822 เมื่อไป๋จวี๋อี้ทำหน้าที่เป็นผู้ว่าการเมืองหางโจว บทกวีนี้จับความงามของทะเลสาบตะวันตก (ทะเลสาบเฉียนตัง) ในฤดูใบไม้ผลิแรก ไป๋จวี๋อี้เป็นคนรักทะเลสาบตะวันตกอย่างจริงจังและสร้างทางเดินที่มีชื่อเสียง (ทางเดินไป๋) ที่ยังคงมีชื่อของเขาจนถึงทุกวันนี้
การวิเคราะห์วรรณกรรม
บทกวีนี้เป็นการสอนที่ยอดเยี่ยมในการจับช่วงเวลาที่แน่นอนของฤดูใบไม้ผลิแรก ทุกคู่แถวเพิ่มรายละเอียดทางประสาทสัมผัสใหม่: ระดับน้ำที่สูงขึ้น นกออริโอเลสที่แข่งขันกัน นกที่สร้างรัง ดอกไม้ที่บาน และหญ้าอ่อน ความก้าวหน้าจากภูมิทัศน์ที่ห่างไกลไปยังรายละเอียดที่ใกล้ชิดสร้างการเดินเล่นที่มีภาพยนตร์รอบทะเลสาบ คู่สุดท้ายเผยให้เห็นความผูกพันส่วนตัวที่ลึกซึ้งของกวีต่อสถานที่นี้.
รูปแบบ
Seven-character Regulated Verse (七言律诗)
ธีม
Seasons & Time