人山人海

Pagbigkas: rén shān rén hǎi Literal na kahulugan: Tao bundok tao dagat

Pinagmulan at Paggamit

Ang idyomang ito ay naglalarawan ng napakaraming tao (人) na bumubuo ng mga bundok (山) at dagat (海) dahil sa kanilang napakaraming bilang. Ito ay nagmula sa mga paglalarawan ng mga lungsod noong Song Dynasty. Una itong lumabas sa mga salaysay ng mga kapistahan sa kabiserang imperyal kung saan nagtipon ang napakalaking karamihan. Ang heograpikong metapora ay lumikha ng isang matinding imahe ng dami ng tao, na tila ang mga indibidwal ay bumubuo ng mga pisikal na katangian ng lugar. Noong Ming Dynasty, habang lumalaki ang urbanisasyon, naging karaniwan ito sa mga paglalarawan ng mga pamilihan sa lungsod at mga pagtitipon. Hindi tulad ng mga termino para sa simpleng karamihan, partikular nitong binibigyang-diin ang napakalaking sukat na higit sa normal na pag-intindi. Sa modernong paggamit, inilalarawan nito ang napakasiksik na pagtitipon kung saan nawawala ang pagiging indibidwal sa loob ng kolektibong masa, lalo na sa mga pangunahing kaganapan, sikat na atraksyon, o sentro ng lunsod kung saan ang konsentrasyon ng tao ay umaabot sa pambihirang antas.

Mga Halimbawa

Ingles: "Ang sikat na lugar-pasyalan ay napuno ng hindi mabilang na bisita sa panahon ng pista."

Tsino: 这个著名景点在假期期间挤满了数不清的游客