乐于助人(樂於助人)

Sebutan: lè yú zhù rén Makna literal: Gembira membantu orang

Asal-usul & Penggunaan

Frasa ini berasal dari ajaran etika Konfusianisme dalam kitab Analects yang disusun sekitar 500 SM. Konsep ini muncul dalam perbincangan Konfusius tentang pelbagai motivasi untuk tindakan mulia, di mana kebahagiaan dalaman mewakili bentuk tertinggi. Semasa Dinasti Han, ia menjadi pusat kepada penilaian rasmi perwatakan moral. Menemukan kegembiraan (乐) dalam membantu orang lain (助人) mempunyai penekanan emosi yang sangat ketara—membezakan bantuan yang didorong oleh keseronokan tulen daripada bantuan yang enggan disebabkan kewajipan. Tidak seperti istilah yang hanya bermaksud 'membantu', ia secara khusus meraikan kenikmatan psikologi yang diperoleh daripada membantu orang lain dan bukannya hanya tindakan itu sendiri. Penggunaan moden merangkumi rujukan perwatakan hingga kepada pengambilan sukarelawan, menggambarkan orientasi psikologi yang mengubah bantuan daripada kewajipan kepada keseronokan, terutamanya menghargai sifat membantu yang berterusan yang timbul daripada kepuasan dalaman yang tulen dan bukannya pengiktirafan luaran.

Contoh

Inggeris: "Sukarelawan itu meluangkan hujung minggu membantu jiran-jiran warga emas dengan pembaikan rumah."

Cina: 这位志愿者利用周末帮助年长邻居修缮房屋