Klasikal na Makata ng Tsina

床前明月光，疑是地上霜

Before my bed, bright moonlight gleams — I wonder if it

国破山河在，城春草木深

The nation is broken, though mountains and rivers remain; the city in spring is overgrown with grass

空山不见人，但闻人语响

Sa mga walang taong bundok, walang makita — ngunit may mga tinig na umaalingawngaw mula sa kung saan

野火烧不尽，春风吹又生

Hindi ito kayang sunugin ng apoy; umiihip ang hangin ng tagsibol at muli silang tumutubo

春眠不觉晓，处处闻啼鸟

Sa pagtulog sa tagsibol, dumarating ang madaling araw nang hindi napapansin - saanman naririnig ko ang mga ibon na umaawit

秦时明月汉时关，万里长征人未还

Ang parehong buwan na sumikat sa Qin, ang parehong mga daanan mula sa Han - ang mga sundalo ay nagmartsa ng sampung libong milya at hindi pa nakakabalik

君问归期未有期，巴山夜雨涨秋池

You ask when I will return — there is no date set. The night rain on Mount Ba swells the autumn pools

清明时节雨纷纷，路上行人欲断魂

During the Qingming Festival, rain falls thick and fast; travelers on the road are weary to their souls

千山鸟飞绝，万径人踪灭

From a thousand mountains, birds have vanished; on ten thousand paths, human traces are gone

欲穷千里目，更上一层楼

Kung nais mong makita ang isang libong milya pa, umakyat ka ng isang palapag pa ng tore