心猿意马(心猿意馬)

Pagbigkas: xīn yuán yì mǎ Literal na kahulugan: Pusong unggoy, isip kabayo

Pinagmulan at Paggamit

Ang malikot na idyomang ito ay inihahambing ang puso/isip (心) sa isang unggoy (猿) at ang mga isipin/intensyon (意) sa isang rumaragasang kabayo (马). Nagmula ito sa mga tekstong pang-meditasyon ng Budismo noong Dinastiyang Tang, inilalarawan ang mahirap na karanasan ng di-sanay na kamalayan na patuloy na lumulukso sa iba't ibang bagay na pinagtutuunan ng pansin. Ang mga partikular na hayop ay pinili dahil sa kanilang katangi-tanging galaw – ang mga unggoy na biglang lumulundag sa mga sanga, at ang mga kabayong walang pigil na tumatakbo. Ginamit ng mga Chan Buddhist master ang matingkad na paglalarawang ito upang tulungan ang mga nagsasanay na makilala ang pagiging malikot ng isip sa panahon ng meditasyon. Sa modernong paggamit, inilalarawan nito ang kahirapan sa pagtutok o pagpapanatili ng konsentrasyon, kinikilala ang likas na tendensya ng hindi sinanay na atensyon na gumala sa pagitan ng mga saloobin, lalo na sa mga sitwasyong nangangailangan ng matagal na paggamit ng kaisipan.

Mga Halimbawa

Ingles: "Hindi makapagpokus ang estudyante sa pag-aaral dahil sa dami ng abala."

Tsino: 这个学生在如此多的干扰下无法专注于学习