借花献佛(借花獻佛)

การออกเสียง: jiè huā xiàn fó ความหมายตามตัวอักษร: ยืมดอกไม้เสนอพระพุทธเจ้า

ต้นกำเนิดและการใช้งาน

สำนวนนี้มีที่มาจากพุทธศาสนา หมายถึงการยืมดอกไม้ (花) มาถวาย (献) แด่พระพุทธ (佛) มีต้นกำเนิดมาจากธรรมเนียมปฏิบัติในวัดสมัยราชวงศ์ถัง ที่บางครั้งพุทธศาสนิกชนจะยืมดอกไม้จากสวนของวัดมาใช้ในการถวายบูชา ธรรมเนียมปฏิบัตินี้ได้ก่อให้เกิดการถกเถียงเชิงปรัชญาเกี่ยวกับแก่นแท้ของความศรัทธาที่แท้จริงกับการแสดงออกที่ผิวเผิน เอกสารทางประวัติศาสตร์แสดงให้เห็นว่าสำนวนนี้ได้พัฒนาไปใช้เพื่อวิพากษ์วิจารณ์ผู้ที่ใช้ทรัพยากรของผู้อื่นเพื่อสร้างบุญบารมีให้ตนเอง ในการใช้งานสมัยใหม่ หมายถึงการอ้างความชอบหรือผลงานโดยใช้ทรัพยากรหรือความพยายามของผู้อื่น แม้ว่าจะไม่ได้มีความหมายเชิงลบเสมอไป บางครั้งก็บ่งบอกถึงการใช้ทรัพยากรอย่างชาญฉลาด

ตัวอย่าง

ภาษาอังกฤษ: "เขารับเครดิตสำหรับการทำงานของทีมในระหว่างการนำเสนอ"

ภาษาจีน: 他在演示中把团队的工作据为己有