天长日久

Pagbigkas: tiān cháng rì jiǔ Literal na kahulugan: Ang oras ay mahaba at matatag

Pinagmulan at Paggamit

Ang idyoma 天长日久 (tiān cháng rì jiǔ) ay karaniwang ginagamit sa klasikal na panitikan ng Tsino upang ipahayag ang konsepto ng matagal na oras o pinalawig na panahon. Ito ay lumilitaw sa mga akda tulad ng nobelang dinastiyang Qing na 《红楼梦》 (Dream of the Red Chamber) ni Cao Xueqin, kung saan inilarawan nito ang paglipas ng oras at ang mga epekto nito sa buhay at mga relasyon. Ang mga karakter na 天 (tiān) at 日 (rì) ay parehong tumutukoy sa mga celestial na katawan, na sumasagisag sa lawak ng oras, habang ang 长 (cháng) at 久 (jiǔ) ay binibigyang-diin ang haba at pagpapatuloy nito. Sa modernong paggamit, ang idyoma na ito ay madalas na ginagamit upang ilarawan ang mga sitwasyon o proseso na nagaganap sa loob ng mahabang tagal, na binibigyang-diin ang epekto ng oras sa pagbabago at pag-unlad.

Mga Halimbawa

Ingles: "Ang kanilang pagkakaibigan ay nagtagal sa kabila ng mga pagsubok sa mga taon."

Tsino: 他们的友谊天长日久，历久弥新。