泰然自若

Sebutan: tài rán zì ruò Makna literal: Tenang secara semula jadi seperti sedia kala

Asal-usul & Penggunaan

Ungkapan ini menggambarkan keadaan kekal amat tenang (泰然) dan secara semula jadi (自) mengekalkan tingkah laku biasa (若) seseorang, yang berasal daripada teks falsafah Dinasti Han. Ia mula muncul dalam perbincangan Tao tentang mengekalkan keseimbangan dalaman tanpa mengira keadaan luaran. Istilah 泰 secara khusus membangkitkan heksagram daripada I Ching yang melambangkan keharmonian dan kedamaian yang sempurna. Semasa tempoh Wei-Jin yang penuh pergolakan politik, ia dikaitkan dengan ketidakpedulian yang diasah para sarjana pertapa yang mengekalkan ketenangan walaupun pada zaman yang berbahaya. Berbeza daripada istilah untuk ketenangan semata-mata, ia secara khusus menekankan pengekalan tingkah laku normal seseorang semasa keadaan luar biasa. Penggunaan moden meraikan ketenangan yang tidak tergoyah di bawah tekanan, terutamanya dalam situasi krisis di mana kestabilan emosi membolehkan tindakan yang berkesan.

Contoh

Inggeris: "Walaupun dikelilingi kekecohan, pakar bedah itu melakukan prosedur tersebut dengan ketenangan yang amat jitu."

Cina: 尽管周围一片混乱，外科医生仍然泰然自若地进行手术