口若悬河

Pagbigkas: kǒu ruò xuán hé Literal na kahulugan: Bibig na parang nakasuspindeng ilog

Pinagmulan at Paggamit

Ang idyoma na 口若悬河 (kǒu ruò xuán hé) ay nagmula sa isang kwento sa panahon ng mga Dinastiyang Timog, partikular mula sa akdang 《世说新语·赏誉》 ni Liu Yiqing. Inilarawan nito ang kahusayan sa pagsasalita ng isang iskolar na nagngangalang Guo Xiang (郭象), na kilala sa kanyang malalim na kaalaman at pambihirang kakayahan sa pagsasalita. Ang kanyang kakayahang ipahayag ang mga kaisipan ay inihalintulad sa isang ilog na nakasuspinde sa hangin, umaagos nang walang katapusan at walang pagkapagod. Ang parirala ay pinagsasama ang 口 (kǒu, bibig), 若 (ruò, parang), 悬 (xuán, nakasuspinde), at 河 (hé, ilog), na naglalarawan ng isang maliwanag na larawan ng walang katapusang kahusayan. Sa modernong paggamit, inilarawan nito ang isang tao na may kakayahang magsalita nang maayos at nakakapanghikayat, madalas na nakakaakit ng mga tagapakinig sa kanilang pagsasalita.

Mga Halimbawa

Ingles: "Ang kanyang kakayahang magkuwento ay napaka-kapana-panabik na ito ay umaagos nang walang kahirap-hirap tulad ng isang ilog."

Tsino: 他的讲故事能力口若悬河，滔滔不绝。