才疏学浅

Pagbigkas: cái shū xué qiǎn Literal na kahulugan: Limitadong talento, mababaw na kaalaman

Pinagmulan at Paggamit

Ang idyoma na 才疏学浅 (cái shū xué qiǎn) ay nagmula sa Dinastiyang Silangang Han, partikular mula sa makasaysayang teksto na 《汉书》 (Hànshū) na isinulat ni Ban Gu. Lumilitaw ito sa talambuhay ni Gu Yong, isang iskolar na kilala sa kanyang katapangan sa pagpapayo kay Emperor Cheng ng Han. Sa kabila ng kanyang tapang, si Gu Yong ay mapagpakumbabang tumukoy sa kanyang sarili bilang may limitadong talento at mababaw na kaalaman (才疏, sparse na talento; 学浅, mababaw na kaalaman) nang kausapin ang emperador tungkol sa kanyang pagwawalang-bahala sa mga gawain ng estado dahil sa pag-indulge sa mga kasiyahan ng palasyo. Ang idyoma na ito ay karaniwang ginagamit bilang isang mapagpakumbabang pagpapahayag ng sariling nakitang kakulangan sa kaalaman o kakayahan. Sa mga modernong konteksto, nagsisilbi itong paalala na manatiling mapagpakumbaba at patuloy na maghanap ng kaalaman, na kinikilala na ang mga personal na tagumpay ay mga hakbang lamang patungo sa mas malaking tagumpay.

Mga Halimbawa

Ingles: "Sa kabila ng kanyang mga pagsisikap, madalas siyang nakakaramdam ng kakulangan kumpara sa kanyang mas may kaalamang mga kapwa."

Tsino: 尽管他努力学习，但总觉得才疏学浅，无法与同伴相比。