天经地义

Pagbigkas: tiān jīng dì yì Literal na kahulugan: Batas ng langit, pamantayan ng lupa

Pinagmulan at Paggamit

Ang idyoma 天经地义 (tiān jīng dì yì) ay nagmula sa klasikal na teksto na 《左传》 (Zuo Zhuan), partikular mula sa salaysay ng hidwaan sa pagmamana ng dinastiyang Zhou noong 520 BCE. Matapos ang pagkamatay ni Haring Jing ng Zhou, isang hidwaan ang lumitaw tungkol sa karapat-dapat na tagapagmana. Sa panahon ng kaguluhan na ito, naganap ang isang talakayan tungkol sa kalikasan ng '礼' (lǐ, mga ritwal), kung saan ito ay inilarawan bilang '天之经' (tiān zhī jīng, mga prinsipyo ng langit) at '地之义' (dì zhī yì, mga pamantayan ng lupa). Ang idyoma na ito ay nagbibigay-diin sa kahalagahan ng pagsunod sa mga pangunahing prinsipyo at likas na batas. Sa modernong paggamit, ito ay nangangahulugang mga aksyon o paniniwala na pangkalahatang tinatanggap bilang tama at nararapat, tulad ng paggalang sa magulang o mga moral na tungkulin.

Mga Halimbawa

Ingles: "Sa kanyang pananalita, binigyang-diin niya ang kahalagahan ng katarungan at moralidad sa lipunan."

Tsino: 在他的演讲中，他强调了社会中正义和道德的重要性。