手不释卷

Pagbigkas: shǒu bù shì juàn Literal na kahulugan: Kamay ay hindi naglalabas ng scroll

Pinagmulan at Paggamit

Ang idyoma na 手不释卷 (shǒu bù shì juàn) ay nagmula sa panahon ng Tatlong Kaharian, partikular mula sa mga isinulat ni Cao Pi (曹丕) sa 《典论·自叙》. Ito ay naglalarawan ng kasipagan ng mga indibidwal na, kahit sa gitna ng kanilang abalang buhay, ay hindi kailanman naglalabas ng kanilang mga libro (卷, juàn). Ang kwentong madalas na nauugnay sa idyoma na ito ay kinasasangkutan si Lü Meng (吕蒙), isang heneral ng Silangang Wu, na hinihikayat ni Sun Quan (孙权) na magbasa nang higit pa at palawakin ang kanyang kaalaman sa kabila ng kanyang mga tungkulin sa militar. Na-inspire ng payo ni Sun Quan, si Lü Meng ay naging isang matalino at estratehikong lider. Ang idyoma ay nahahati sa 手 (shǒu, kamay), 不 (bù, hindi), 释 (shì, ilabas), at 卷 (juàn, scroll/libro), na sumasagisag sa walang humpay na pagsisikap para sa kaalaman. Sa modernong gamit, ito ay pumuri sa mga taong nakatuon sa patuloy na pag-aaral at pagpapabuti sa sarili.

Mga Halimbawa

Ingles: "Sobrang abala siya sa kanyang pag-aaral na halos hindi niya namamalayan ang paglipas ng oras."

Tsino: 他手不释卷，沉浸在书本中。